Mahefil

Just another WordPress.com weblog

ઊપેક્ષા – પલ્લવ અંજારીઆ

બની દિવાદાંડી ઊભો છું હું કાંઠે, કદિક તારી લહેરો મને પણ અડ્કશે,

રહ્યો દૂર, તારી પ્રતીક્ષા કીધી પણ, હયાતીથી મારી તને ક્યાં ફરક છે?

તું ચાંદો ગગનનો, તને શી ખબરકે બની પંખી કોઈ તને રોજ તાકે,

રહ્યા બે કિનારા ને વચ્ચે નદી આ, નજાણે કિનારાથી ક્યારે મળાશે.

તું જળમાં છો પંકજ, હું રેતીનો ઢગલો, છતાં મન તને રોજ અડવાને ઝંખે,

તું ઈન્દ્રધનુષ ને હું રંગઅંધ આંખો, તને દિસવાને નયન મારાં તરસે.

તું ગ્રીષ્મ સળગતો, હું ઠંડો બરફ છું, મિલન આપણું ફક્ત સ્વપનામાં થાશે,

રણમાં ભટકતા આ ચાતકની ઊપર તું મેઘા બનીને કદિકતો વરસસે,

તું સૂરજ મુખી ને હું તારો તુટેલો, તું મારા પ્રકાશે જરા અમથું ખીલશે?

થયો દ્ફ્ન ધરતીમાં બસ એક આશે, મિલન તારાં અશ્રુથી થાશે મઝારે.

‘અભય’ – પલ્લવ અંજારીઆ

મીણબત્તી બેટા રડીએં નહીં, આવું ચાલ્યા કરે રોજ,

બત્તી ગઈ તો ડરીએં નહી, તું કરને તારે મોજ…..


હો લોકનીંદા કે જગ હસાઇ, ચળકે હીરો ખૂબ ઘસાઈ,

જખમારે જગ આખું, તું બસ પરમેશ્વરને ખોજ…તું કરને તારે મોજ


મૃત્યુથી ડરી ગભરાઈ, જાણે બકરી લાગી હાથ કસાઇ,

મૃત્યુ તો નિશ્ચિત છે, શાને ડરી મરે દરરોજ…તું કરને તારે મોજ

‘આત્મખોજ’ -પલ્લવ અંજારીઆ

ખોવાયું નથી કાંઇ છતાં શોધીએં છીએં,

મળવાનું નથી કાંઇ છતાં મથીએં છીએં, ખોવાયું નથી કાંઇ છતાં શોધીએં છીએં.

હાથની રેખાઓ લઈને આવેલા, હાથમાં રેખાઓ લઈને જાવાના,

જોઇતું નથી કાંઇ છતાં માગીએં છીએં, ખોવાયું નથી કાંઇ છતાં શોધીએં છીએં.

ઈશ્વર સમીપ રહીને આપણે આવેલા,  ઈશ્વર સમીપ રહેવા આપણે જાવાના,

માનતું નથી મન છતાં જાણીએં છીએં, ખોવાયું નથી કાંઇ છતાં શોધીએં છીએં.

“આક્રોશ” -પલ્લવ અંજારીઆ

મન વડ્વાનલ, તન દાવાનલ, અગન નસોમાં દોડે,

આંખમાં મૃગજળ, ચિત્તઆ વિહવળ, વિચાર ના વંટોળે.


આંખથી વરસે અંગારા ને શ્વાસમાં નીકળે જ્વાળા,

લોહી બનીગ્યું લાવા, લાગ્યું શીવ તાંડવ દેખાવા,

ખેચર, જળચર, ભૂચર સઘળું જન-જીવન જંજોડે… મન વડ્વાનલ

આભથી ઊતરે અંધારાં ને કાનમાં બોલે તમરાં,

થરથર કંપે રૂંવાડાં લાગ્યું રૌદ્રરૂપ દેખાવા,

ઉત્તર-દક્ષીણ્-પૂરબ-પશ્ચિમ દિશાઓને ફંફોળે.. મન વડવાનલ

—-ક્ર્મશઃ—–

-પલ્લવ અંજારીઆ

“તને વાદળ ગમે છે કે હું?” -પલ્લવ અંજારીઆ

Tane Vadal Game che ke hu?

આજ કહીદે મને કાનમાં બધું,

તને વાદળ ગમે છે કે હું?

હાજરીમાં મારી તું જાય શરમાઈ,

ના હોઉં ત્યારે શોધે છે શું?

હાથની રેખાઓ ભલે જોષીને બતાવ,

તારાં ભાગ્યમાં લખાયો બસ હું,

હશે ગલીએ-મોહોલ્લે તારા આશીક હજાર,

નહીં શોધી શક મારા સમ બીજું,

તારી આંખોમાં આંજેલા સૂરમાના સમ,

મારા રોમ-રોમ એક નામ તું…..

– પલ્લવ અંજારીઆ

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!